Hoofdstuk 9
Dit vond ik na mijn scheiding het meest opzienbarende én pijnlijke: dat je niet één keer afscheid neemt, maar met een beetje pech keer op keer…
Ja. Je neemt geen afscheid; je wordt langzaam “leeggeruimd”. Elke keer dat je een plek bezoekt waar je samen was, ligt er weer iets minder van haar.
Tot je op een dag ergens staat en merkt dat je alleen nog jezelf ziet. Dat is het echte afscheid. Niet het ergste, het stilste.
Dit vond ik na mijn scheiding het meest opzienbarende én pijnlijke: dat je niet één keer afscheid neemt, maar met een beetje pech keer op keer…
Ja. Je neemt geen afscheid; je wordt langzaam “leeggeruimd”. Elke keer dat je een plek bezoekt waar je samen was, ligt er weer iets minder van haar.
Tot je op een dag ergens staat en merkt dat je alleen nog jezelf ziet. Dat is het echte afscheid. Niet het ergste, het stilste.